ölmüş bütün yakınlarımı tek tek gözümün önünden geçiren şarkıdır. piyanonun tuşuna dokunan eller sanki birer birer geçmişime dokunur. amcam geçer karşıma oturur, halamla iskambil oynarız. teyzemle parka gideriz, dedem uzaktan bisikletiyle gelir. öyle bir şarkıdır. kayıplarını düşündürür insana. hayatından kayıp gidenleri; kişileri, zamanları, eşyaları. masumiyet müzesi'nin bir şarkısı olsaydı belki de bu olurdu. benim 78'im, 80'lerin sonuydu.
(ama arkadaslar iyidir, 22.10.2008 18:52 ~ 19:00)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder